Historia Instytutu

Instytut Metali Nieżelaznych został powołany do życia zarządzeniem Ministra Przemysłu Ciężkiego z dnia 28.11.1951 r .
Głównym zadaniem Instytutu miało być stworzenie bazy  naukowo-technicznej dla odbudowy i rozwoju polskiego przemysłu metali nieżelaznych. Powstał na bazie wydzielonych z Instytutu Metalurgii  trzech zakładów naukowo-badawczych: Zakładu Rud, Zakładu  Metali Nieżelaznych i Zakładu Metalurgii Proszków, do których zostały dołączone Laboratorium Badawcze Przeróbki Rud w Bytomiu i Centralne Laboratorium Badawcze w Trzebini.
W roku 1953 w celu prowadzenia małoseryjnej produkcji półwyrobów hutniczych dla elektroniki, tele  i radiotechniki, przemysłu elektromaszynowego i motoryzacyjnego utworzono Zakład Doświadczalny, który w latach następnych kontynuował swoją działalność jako Zakład Przetwórstwa  Metali i Stopów INMET.
W roku 1955 w oparciu o wyodrębnione z Instytutu Metali Nieżelaznych pracownie zajmujące się tematyką metali lekkich powołano do życia Instytut Metali Lekkich w Skawinie, który następnie w roku 1956 przekształcono w Instytut Metali Lekkich i Rzadkich, który  w roku 1959 jako Oddział Metali Lekkich w Skawinie stał się ponownie integralną częścią IMN.
W 1974 roku został włączony do Instytutu, na mocy porozumienia z KGHM i ZGHMN Zakład Produkcji Doświadczalnej w Legnicy, działający obecnie jako Oddział IMN.
Tematyka prowadzonych w początkowym okresie działalności  badań ukierunkowana była na współpracę z rozwijającym się przemysłem metali nieżelaznych w Polsce, uwzględniając zapotrzebowanie gospodarki narodowej na nowe surowce i wyroby.
Pierwsze dziesięciolecie działalności Instytutu było olbrzymim wyzwaniem dla  młodej kadry, która w większości rozpoczęła pracę w Instytucie bezpośrednio po studiach (średnia wieku w roku 1961 wynosiła 32 lata), bez doświadczenia w pracy badawczej i współpracy z przemysłem, przy jednoczesnym niedostatku w wyposażeniu w aparaturę laboratoryjną i urządzenia do badań półtechnicznych. Te trudne warunki rekompensował zapał i olbrzymie zaangażowanie w pracę, stały rozwój kwalifikacji, co spowodowało, że w krótkim czasie pracownicy ci stali się specjalistami w swoich dziedzinach.
Od  początku swojej działalności Instytut stał się  centralnym ośrodkiem badawczym przemysłu metali nieżelaznych, pracującym także dla potrzeb innych branż przemysłowych, związanych z produkcją i zastosowaniem metali nieżelaznych.
Instytut Metali Nieżelaznych jest współtwórcą przemysłu metali nieżelaznych w Polsce, uczestniczył od samego początku w jego odbudowie, rozwoju i modernizacji .

Zarządzenie o powołaniu IMN, sztandar IMN

Siedziba IMN

Pierwszą siedzibą Instytutu Metali Nieżelaznych był budynek przy ul.Sobieskiego, ale  już w pierwszych latach po powołaniu do życia ,  po ustaleniu celów i kierunków działania Instytutu podjęto decyzję o budowie nowej siedziby, która spełniałaby potrzeby szybko rozwijającej się jednostki badawczej.
 Pod koniec  lat sześćdziesiątych została rozpoczęta przy ul.Sowińskiego w Gliwicach budowa  nowej siedziby Instytutu Metali Nieżelaznych, w skład której weszły budynki laboratoryjne, hale badawczo- doświadczalne, magazyny, obiekty energetyczne.
Pierwsze budynki laboratoryjne zostały oddane do użytku w  1974 roku, przez kolejnych kilka lat trwało sukcesywne przenoszenie poszczególnych zakładów badawczych i laboratoriów do nowej siedziby.
Aktualnie Instytut dysponuje nowoczesnymi , akredytowanymi laboratoriami badawczymi oraz halami halami doświadczalnymi pozwalającymi na prowadzenie badań w pełnej skali od laboratoryjnej do półprzemysłowej.

Siedziba Instytutu

Ta strona używa COOKIES.

Korzystając z niej wyrażasz zgodę na wykorzystywanie cookies, zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki.

OK, zamknij