W grudniu 2009 roku Instytut zakończył realizację projektu w ramach Inicjatywy Technologicznej pt.

 

„Amorficzne maty grzejne – właściwości, struktura, zastosowanie”.

 

Na polskim rynku oferowane jest obecnie głównie ogrzewanie podłogowe wykorzystujące izolowane przewody grzejne z żyłami ze stopów oporowych., podczas gdy bardziej efektywne jest stosowanie na elementy grzejne taśm amorficznych wytwarzanych metodą ultraszybkiego schładzania. Różnicę pomiędzy konwencjonalnym sposobem ogrzewania podłogowego z wykorzystaniem mat z przewodem grzejnym (A) oraz nowego sposobu, który będzie wykorzystywał taśmy amorficzne jako element grzewczy (B)  ilustruje poniższy schemat z którego wynika, że rozwiązanie oparte na zastosowaniu taśm amorficznych zapewnia bardziej równomierny  transfer ciepła do pomieszczeń użytkowych.

 

 

W IMN opracowano technologię wytwarzania amorficznych mat grzewczych z taśm amorficznych typu NiCrFeSiBMn, NiCrSiB, FeNiMoB, FeSiB, zasilanych napięciem sieciowym 230 V lub poprzez transformator amorficzny napięciem 24 V, a także wykonano modele mat o różnych wymiarach. Taśmy amorficzne o grubości ok. 20-25 µm umieszczane są na podłożu  z tworzywa sztucznego, zaś po ukształtowaniu obwodu grzewczego maty jest on pokrywany elastycznym laminatem, który chroni go przed uszkodzeniem a zarazem stanowi zabezpieczenie przeciwporażeniowe. Ze względu na małą grubość taśmy ciepło nie jest pochłaniane przez metal, lecz przenoszone bezpośrednio do ogrzewanego pomieszczenia, podczas gdy temperatura taśmy utrzymuje się na stosunkowo niskim poziomie. Ma to istotne znaczenie zwłaszcza w przypadku instalowania mat grzewczych pod drewnem lub dywanem, które w wyższej temperaturze, jak w przypadku konwencjonalnego ogrzewania podłogowego wykorzystującego przewody grzejne mogłyby ulec zniszczeniu. Poniżej przedstawiono przykładowe obrazy termowizyjne zarejestrowane dla maty o wymiarach 100 x 100 cm po 1 minucie i po 60 minutach od chwili włączenia zasilania 230 V.